آموزش | رابطه جنسی | روابط زناشویی | دانلود + عکس

آموزش مسائل جنسی | روابط زناشوئی | نزدیکی | رابطه جنسی | ازدواج | مشاوره | بارداری | دانلود عکس

آموزش | رابطه جنسی | روابط زناشویی | دانلود + عکس

آموزش مسائل جنسی | روابط زناشوئی | نزدیکی | رابطه جنسی | ازدواج | مشاوره | بارداری | دانلود عکس

رابطه جنسی | آموزش مسائل جنسی | روابط زناشوئی | نزدیکی | آمیزش جنسی | ازدواج | مشاوره | بارداری | دانلود عکس

  • ۱
  • ۰

نمی خواهم باردار شوم + روش های جلوگیری از حامله شدن

روش های صحیح وطبیعی جلوگیری از باروری 

شیوه ها و آموزش جلوگیری ازبارداری

See original image

 

1 - این مطلب مخصوص افرادی است که تصمیم به بارداری ندارند. 


2 – این راهنما مربوط به کسانی است منی (پیشاب) مرد با آلت تناسلی زن تماس پیدا کرده است. مثلا:


از روی شلوار بارداری رخ نمی دهد!!!! 

اگر هر دو نفر لباس زیر به تن داشته باشند بارداری رخ نمی دهد! 

با خوردن منی بارداری رخ نمی دهد!


3 – رابطه مقعدی باعث وقوع بارداری نمی شود. اگر منی در خارج از بدن تخلیه شده و شک دارید که آیا با آلت تناسلی تماس یافته است - در صورتی که در زمانهای پرخطر قرار دارید - از روش اورژانسی استفاده کنید (شماره 17 - 18 - 19 همین راهنما را مطالعه کنید.) 


4 – پرده بکارت مانع وقوع بارداری نیست. 


5 – پیشاب مرد ممکن است حاوی اسپرم باشد (برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید)، پس هرگونه تماس آلت تناسلی مرد و زن در زمان پرخطر احتمال بارداری را بالاتر می برد. 


6 – منظم یا نامنظم بوده دوره های قاعدگی در پیش بینی احتمال بارداری مهم است بدین معنی که دوره های منظم قابل پیش بینی هستند ولی در دوره های نامنظم نمی توان پیش بینی انجام داد. 


7 – اگر دوره های نامنظم دارید، هر احتمالی وجود دارد؛ در این صورت اگر رابطه جنسی محافظت نشده داشته اید حتما از روش جلوگیری اورژانسی استفاده کنید. برای آشنایی با این روش به مورد 17 مراجعه کنید. 


8 – رابطه جنسی در زمان پرخطر (زمان تخمک گذاری) باعث وقوع بارداری می شود و در زمانهای دیگر این احتمال کمتر است. (برای اطلاعات بیشتر در مورد زمان تخمک گذاری اینجا کلیک کنید) 


9 – زمان پر خطر در دوره قاعدگی- در فردی سالم با قاعدگی منظم 28 روزه – بین روزهای 11 تا 17 می باشد یعنی اگر در این روزها نزدیکی محافظت نشده داشتید، احتمال بارداری زیاد است. 


10 – به طور معمول اگر فردی قاعدگی تقریبا منظم دارد می تواند با کم کردن عدد 11 از بلندترین دوره قاعدگی و عدد 18 از کوتاه ترین آن، دوره پر خطر (زمان تخمک گذاری) را مشخص کند مثلا اگر فردی دارای بلندترین د وره 32 روزه و کوتاه ترین دوره 28 روزه باشد ، دوره پر خطر وی از روز 10 تا روز 21 خواهد بود. (مبنای روزها از زمان اولین روز وقوع خونریزی محاسبه می شود). 


11 – منی (پیشاب) مرد به هیچ وجه نباید با آلت تناسلی زن برخورد کند، هرگونه تماس منی باعث بالا رفتن احتمال بارداری می شود یعنی رابطه سطحی! و عمقی ندارد و نباید تماسی بین آلت مرد و زن برقرار شود. 


12 – به طور معمول در یک فرد سالم با قاعدگی منظم، رابطه جنسی در دوران قاعدگی باعث بارداری نمی شود. ولی انجام رابطه جنسی در این دوران توصیه نمی شود. 


13 – اسپرم در محیط بیرون از بدن حدود نیم تا 4 ساعت زنده می ماند (اطلاعات بیشتر)، پس اگر آلت زن با هر شی آلوده به اسپرم طی این مدت (نیم تا 4 ساعت بعد از خروج از بدن) تماس یابد، احتمال بارداری وجود دارد. 


14 – کیتهای تشخیص بارداری از طریق ادرار (بیبی چک) نتایج نسبتا مطمئنی دارند (برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید) ولی ممکن است با توجه به شرایط نتایج مثبت و منفی کاذب ارائه کنند پس قطعی ترین آزمون برای تشخیص بارداری اندازه گیری میزان بتا اچ سی جی (BhCG) خون است که در این مورد قطعی ترین زمان بین 7 تا 10 روز پس از عدم وقوع خونریزی در زمان معین است. (برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید) 


15 – اگر زمان خونریزی شما بیش از 7 تا 10 روز عقب افتاد نیاز به بررسی بیشتر دارد یعنی ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی ، استرس و ... زمان خونریزی چند روزی (کمتر از 7 تا 10 روز) تغییر کند. 


16- داشتن علایم احتمالی بارداری (اطلاعات بیشتر) به معنی وقوع بارداری نیست و تنها آزمون قطعی، آزمایش خون است. 


17 – سعی کنید رابطه جنسی را با توجه به زمان پرخطر (زمان تخمک گذاری) تنظیم کنید ولی اگر در روزهای پرخطر رابطه جنسی داشتید از روشهای جلوگیری از بارداری (کاندوم، قرص و ...) استفاده نمایید. استفاده صحیح از کاندوم و قرص و... روشهایی کاملا کارا برای جلوگیری از بارداری می باشند. در صورت پارگی کاندوم حین رابطه جنسی از روش اورژانسی استفاده کنید. اگر از این روشها اطلاعی نداشتید و بعد از رابطه متوجه این روشها شده اید تا 72 ساعت از زمان رابطه جنسی فرصت دارید تا از روش اورژانسی استفاده کنید (بین 72 تا حداکثر 120 ساعت هم می توان این روش را انجام داد ولی با کارایی کمتر). پس هر چه زودتر از این روش استفاده کنید کارایی بالاتری خواهید داشت. (برای اطلاع بیشتر در مورد روش اورژانسی اینجا کلیک کنید ) 


18 – روش دیگر استفاده از IUD طی 10 روز از زمان رابطه جنسی محافظت نشده است. 


19 – اگر روش اورژانسی به درستی و طبق راهنمای توصیه شده انجام شود با احتمال 98-99 درصد بارداری نخواهید شد ولی پس از استفاده از روش اورژانسی ممکن است زمان خونریزی بعدی شما با اختلال روبرو شود (20% زودتر – 10% دیرتر) که طبیعی است و جای نگرانی ندارد. 

- در هر دوره قاعدگی فقط یک بار می توان روش اورژانسی را انجام داد به عبارت دیگر استفاده از این روش برای درازمدت توصیه نمیشود و با تغییرات شدید هورمونی مواجه خواهید شد. 

- اگر روش اورژانسی را به هر نحوی غیر از راهنمای ذکر شده انجام بدهید یا از هر روش غیر علمی دیگری برای جلوگیری اورژانسی استفاده کنید (مثلا شستشو آلت تناسلی و واژن با استفاده از سرکه!، مواد قلیایی، آب و ...)، احتمال بارداری وجود خواهد داشت، اگر در بازه زمانی گفته شده در بالا قرار دارید (72 ساعت تا حداکثر 120 ساعت از رابطه نگذشته است)؛ دوباره روش اورژانسی را طبق راهنما اجرا کنید. 


20 - اگر بعد از یک رابطه جنسی در هر زمانی، زن پریود شود (خونریزی همانند دوره های قبلی در وی رخ دهد) به معنی عدم بارداری است.


منبع دکتر رهام


فهرست مطالب:

پیشگیری از حاملگی نا خواسته

انواع وسایل و روشهای پیشگیری و شرح استفاده از آنها

دستگاه داخل رحمی یا IUD

همه چیز درباره روش پیشگیری از بارداری آی یو دی (I.U.D)

نورپلانت (Norplant)

9 نکته درباره آمپول ضد بارداری

اسفنج ضد بارداری چیست؟

روش دائمی پیشگیری از بارداری در مردان(وازکتومی)

انواع قرص های ضد بارداری 

آشنایی با دیافراگم (Diaphragm) ، یکی از روشهای پیشگیری از بارداری

کاندوم(CONDOM) چیست؟

اسپرم کشها

مقاربت منقطع

روش طبیعی پیشگیری از بارداری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پیشگیری از حاملگی ناخواسته:


 

با داشتن رابطه جنسی بایستی مراقبت دو مسأله عمده باشید:1. بارداری ناخواسته2. بیماریهای مقاربتی

کدام روش مناسب من و همسرم است؟.....>>>>>


بدیهی است که مؤثرترین روش پیشگیری از حاملگی ناخواسته‌، نداشتن رابطه جنسی است که در این صورت است که زوج می‌توانند مطمئن باشند به هیچیک از مسائل فوق دچار نمی‌شوند. امّا زوجهایی که دارای رابطه جنسی هستند می‌بایستی از روشهای پیشگیری از بارداری به درستی و در زمان مناسب استفاده نمایید تا از حاملگی ناخواسته پیشگیری شود. برای مثال جدول زیر نشان می‌دهد که قرص ضد بارداری می‌تواند در پیشگیری از بارداری مؤثر باشد اما اگر خانمی فراموش کند که این قرص‌ها را به موقع بخورد، در این صورت قرص روش مناسبی برای او نیست. کاندوم نیز روش مؤثری برای جلوگیری از بارداری است؛ اما اگر آقایی فراموش کند که از کاندوم استفاده کند و یا به درستی از آن استفاده نکند، در این صورت

 

کاندوم برای او روش مناسبی نیست. جدول زیر نشان می‌دهد که از هر 100 زوجی که از هر یک از روشهای جلوگیری از بارداری ناخواسته استفاده می‌کنند، چند زوج در طی یک سال به صورت ناخواسته حامله می‌شوند. بنابراین هرچه که این عدد کمتر باشد، نشان دهنده موفقیت بالاتر روش است. برخی از روشها در صورتیکه توسط جوانان مورد استفاده قرار گیرد می تواند میزان خطای بیشتری داشته باشد. مثلاً زوجهای جوانی که از روش طبیعی بر اساس ریتم قاعدگی استفاده می‌کنند احتمال حاملگی آنها بیشتر از زوجهای مسن‌تر است چرا که ریتم قاعدگی در زنان جوان معمولاً نامنظم‌تر و غیر قابل پیش‌بینی‌‌ تر است.

روش جلوگیری از بارداری ناخواسته

چه تعداد زوج با استفاده از این روش در طی یک سال باردار می‌شوند؟

کارآیی این روش چگونه است؟

آیا این روش از بیماریهای مقاربتی نیز پیشگیری می‌کند؟

نداشتن رابطه جنسی

صفر

کاملاً مؤثر

بله

قرص ضد بارداری (OCP)

8-5 از 100 زوج

مؤثر

خیر

نورپلانت (کپسول کاشتنی)

8 از 100  زوج

مؤثر

خیر

کاندوم مردانه

15 از 100 زوج

نسبتاً مؤثر

بله

کاندوم زنانه

21 از 100 زوج

کمتر مؤثر

بله

دیافراگم

16 از 100 زوج

بسیار مؤثر

خیر

دستگاه داخل رحمی (IUD)

کمتر از 1 از 100 زوج

بسیار مؤثر

خیر

استفاده از اسپرم کش

29 از 100 زوج

کمتر مؤثر

خیر

پیشگیری اورژانسی*

2-1 از 100 زوج

بسیار مؤثر

خیر

مقاربت منقطع**

27 از 100 زوج

کمتر مؤثر

خیر

روش طبیعی **

25 از 100 زوج

کمتر مؤثر

خیر

عدم استفاده از هر یک از روشهای فوق

85 از 100 زوج

مؤثر نیست

خیر

*  پیشگیری اورژانسی  همانگونه که از نامش مشخص است تنها در موارد اضطراری  (مثلا پاره شدن اتفاقی کاندوم) کاربرد دارد و نباید به عنوان روش پیشگیری  در مقاربت های عادی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین کارآیی این روش به دلیل نحوه استفاده از آن متفاوت از سایر روشها محاسبه می‌شود و نباید با سایر روشها مقایسه گردد.** مقاربت منقطع و روش طبیعی با وجودیکه بصورت تاریخی در میان عوام به عنوان روش پیشگیری از بارداری ناخواسته شناخته می شود و بکار می رود، اما از نظر علمی به دلیل کارآیی پایین و غیرقابل پیش بینی  بودن، به هیچ زوجی پیشنهاد نمی گردد. ارائه مطلب در خصوص این روشها در کنار سایر روشهای پیشگیری از بارداری  بدلیل آگاهی مخاطبان عزیز درباره این روشهاست و جوان سالم استفاده از این روشها را به شما پیشنهاد نمی کند.  توجه: علاوه بر روشهای ذکر شده در جدول، بستن لوله در زنان (توبکتومی) و بستن لوله در مردان (وازکتومی) نیز از روشهای بسیار مؤثر پیشگیری از بارداری است که به دلیل اثر غیرقابل بازگشت آن، مناسب گروه جوان نیست و بیشتر به زوجهایی توصیه می شود که دارای فرزند هستند و هرگز قصد بچه دار شدن دیگری را ندارند. این روشها با توجه به مخاطب سایت جوان سالم که گروه نوجوان و جوان است، در اینجا مورد بحث قرار نمی گیرد.   توجه: دوش واژن پس از انجام رابطه جنسی  روشی است که توسط بعضی زوجین به عنوان پیشگیری از بارداری و یا حتی پیشگیری از ابتلا به بیماریهای مقاربتی بکار می رود. در این روش پس از انجام رابطه جنسی، واژن با آب یا محلول دیگری شسته می‌شود. دوش واژن نه تنها هیچ کمکی برای پیشگیری از حاملگی نمی‌کند، بلکه فشار مایع حتی می‌تواند اسپرم را سریعتر به رحم برساند. همچنین خطر انتقال بیماریهای مقاربتی از این طریق افزایش می‌یابد. در واقع در اکثر مواقع بسیاری از اسپرم‌ها که شناگران بسیار سریعی هستند پیش از آنکه دوش واژن انجام شود به سرعت خود را به رحم رسانده‌اند. دوش واژن همچنین باکتریهای مفید واژن را از آن خارج می‌کند و قدرت دفاعی در مقابل میکروبهای بیماریزا را از واژن می‌گیرد. به همین دلیل این روش نه تنها قابل توصیه نیست بلکه پزشکان به شدت با استفاده از این روش مخالفند.  برای تصمیم گیری در انتخاب روش پیشگیری از بارداری، مهمترین عاملی را که باید در نظر بگیرید کارآئی روش است. با این وجود سایر مسائل نیز در انتخاب مؤثر است. مثلا اینکه استفاده از یک روش چقدر آسان است و هزینه آن چقدر است نیز در انتخاب روش کمک کننده است. مسأله دیگر پیشگیری همزمان از ابتلا به بیماریهای مقاربتی است که اهمیت بالایی دارد. همانطور که در جدول می بینید فقط کاندوم این مزیت را دارد. بنابراین حتی توصیه می شود اگر از یک روش دیگر مانند قرص ضدبارداری برای جلوگیری از بارداری ناخواسته استفاده میکنید، می بایستی برای پیشگیری از ابتلا به بیماریهای مقاربتی مانند ایدز، حتما از کاندوم هم استفاده کنید.

 

انواع وسایل و روشهای پیشگیری و شرح استفاده از آنها:

دستگاه داخل رحمی یا IUD

نورپلانت (Norplant)

9 نکته درباره آمپول ضد بارداری

اسفنج ضد بارداری چیست؟

روش دائمی پیشگیری از بارداری در مردان(وازکتومی)

انواع قرص های ضد بارداری 

66 سوال قرص های پیشگیری از حاملگی

آشنایی با دیافراگم (Diaphragm) ، یکی از روشهای پیشگیری از بارداری

کاندوم(CONDOM) چیست؟

اسپرم کشها

مقاربت منقطع

روش طبیعی پیشگیری از بارداری

دستگاه داخل رحمی یا IUD :

 

 

دستگاه داخل رحمی یا IUD دستگاه داخل رحمی یا IUD وسیله ‌ای پلاستیکی است که در داخل رحم برای جلوگیری از باردار شدن گذاشته می‌شود. مزیت آن این است که طولانی اثر بوده و مانند قرص نیازمند یادآوری روزانه مصرف کننده ندارد. در لذت جنسی دخالتی ندارد و روشی برگشت پذیر است به نحویکه پس از خارج کردن از بدن، فرد دوباره می تواند بچه دار شود. 
دستگاه داخل رحمی برای خانمهایی که یک فرزند دارند و تمایل به فاصله گذاری دارند، برای خانمهای شیرده و برای خانمهایی که بدلایل پزشکی نمی خواهند از قرصهای ضد بارداری استفاده کنند قابل استفاده است.
دو نوع مختلف IUD در دسترس است: یک نوع به شکل T است و با مس پوشیده شده است، نوع دوم با مارپیچی پلاستیکی پوشیده شده است که هورمون پروژسترون آزاد می‌کند


همه چیز درباره روش پیشگیری از بارداری آی یو دی (I.U.D)

اگر شما هم از مصرف قرصهای روزانه برای پیشگیری از بارداری خسته شده‌اید و خوردنش را از یاد می‌بریدو به دنبال یک روش مطمئن و آسانتر هستید، می‌توانید به آی- یو- دی فکر کنید. محققان به تازگی اعلام کرده‌اند احتمال بارداری ناخواسته در کسانی که قرص مصرف می‌کنند ۲۰ برابر بیش از کسانی است که از روشهای دراز مدت مانند آی- یو- دی استفاده می‌کنند.

 

تحقیقات تازه نشان داده که میزان شکست قرص و روشهای کوتاه مدت دیگر بیشتر از آن چیزی است که قبلا تخمین زده شده بود. شاید به این علت که احتمال فراموشی و استفاده نا مرتب این قرصها در زندگی جدید که مشغله زنان بیشتر شده، بیشتر است.

 

با این حال قرصهای ضد بارداری هنوز شایعترین روش برگشت پذیر جلوگیری از بارداری در آمریکا هستند. در حالی که تنها ۵/۵ درصد از زنانی که بچه نمی‌خواهند، در این کشور از آی-یو-دی استفاده می‌کنند.محققان می‌گویند بارداری ناخواسته می‌تواند تاثیر نا‌مطلوبی بر سلامت زنان و نوزادشان داشته باشد. به‌طوری که در آمریکا نیمی از ۳ میلیون بارداری نا خواسته در سال ناشی از شکست قرصها در پیشگیری است. البته این هم تقصیر قرصها نیست بلکه مقصر انسانهایی هستند که فراموش می‌کنند قرصشان را مرتب بخورند!

 

به گزارش سلامت نیوز به نقل از اطلاعات ؛ اما روشهای درازمدت به خانمها کمک می‌کنند که نقش خودشان را در این پیشگیری کم کنند. مثلا کپسولهای کاشتنی به تدریج هورمونی را آزاد می‌کنند که از تخمک گذاری تخمدان جلوگیری کرده و اجازه رها شدن تخمک را نمی‌دهد. این کپسولها در بازو زیر پست خانمها کاشته شده و تا ۳ سال دوام دارند. آی- یو-دی هم وسیله‌ای به شکل T است که در رحم کار گذاشته می‌شود تا جلوی جایگزینی تخم را پس از لقاح بگیرد.

 

در آمریکا دو نوع آی- یو- دی ( هورمونی میرنا و مسی پاراگارد) استفاده می‌شود. که هر دو روش تا ۹۹ درصد جلوی بارداری را ۵ تا ۱۰ سال می‌گیرند. البته قرصها هم اگر درست مصرف شوند تا ۹۹ درصد موثرند اما در واقعیت بسیاری از زنان از پس استفاده مرتب و صحیح قرص بر نمی‌آیند. به همین علت بالاخره محققان در مجله پزشکی نیوانگلند به این نتیجه رسیده‌اند که آی- یو- دی و کپسولهای کاشتنی نسبت به روشهای دیگر مانند قرص، بهتر هستند.

 

وسیله داخل رحمی (IUD) چیست؟

یکی از وسایل پیشگیری از بارداری برای مدت طولانی است که مورد تائید سازمان جهانی بهداشت بوده و در برخی از کشورهای در حال رشد، یکی از پرمصرف ترین و رایج ترینوسایل پیشگیری از بارداری محسوب می شوند.

 

دو نوع آی. یو. دی وجود دارد، در یک نوع مقدار کمی فلز مس و در نوع دیگر پروژستین یا فرم ساختگی هورمون پروژسترون تعبیه شده است. محل اصلی قرار گرفتن آن در حفره رحم است. این وسایل را در صورت نیاز میتوان تنها پس از یک معاینه پزشکی به کار برد. در ضمن نیازی به تصمیم گیری روزانه در مورداستفاده از آنها نیست.دخالت مصرف کننده در نحوه استفاده از آن بسیار ناچیز است.

 

چگونه از بارداری جلوگیری می کنند؟

وجود IUD در رحم با نامناسب کردن محیط داخل رحم مانع از بارداری می شود. التهاب مختصر ناشی از حضور این وسیله در رحم موجب آسیب دیدگی یا تخریب اسپرمها و تخمک می شود و در صورتیکه عمل لقاح انجام شود، مانع جایگزینی مناسب تخم لقاح یافته در جداره داخلی رحم خواهد شود . بقیه در ادامه مطلب .... 

   آِیا در دوران شیردهی می توان از این وسیله (IUD) استفاده کرد؟

بله. با گذشت ۶ هفته از زایمان، زمانی که رحم به وضعیت قبل حاملگی باز می گردد، می توان انواع آی یو دی را در رحم قرار داد بدون اینکه بر مقدار یا کیفیت شیر مادر تاثیری داشته باشد.

 

چقدر در پیشگیری از حاملگی موثر است؟

IUD یکی ار مطمئن ترین روشهای جلوگیری از بارداری است بطوریکه در طول یک سال از ۱۰۰۰ نفر استفاده کننده از این وسیله حدود ۱ تا ۶ نفر (بر حسب نوعIUD) باردار می شوند. این مقدار به اندازه روش دائمی بستن لوله های رحم است با این مزیت که هر زمان که فرد بخواهد، قابل برداشتن است. البته روشهایی مانند استفاده از قرص نیز ممکن است به همین اندازه یا بیشتر موثر باشند اما در صورتیکه به درستی مصرف شوند. در استفاده از IUD پزشک یا ماما آنرا قرار می دهد و کافیست هر ماه توسط خود فرد چک شود.

 

آیا بعد از برداشتن، بر میزان باروری من تاثیر می گذارد؟

خیر. آی یو دی را می توان در هر زمان از سیکل قاعدگی برداشت و از همان زمان هم اقدام برای بارداری را آغاز کرد. قابلیت باروری شما همانند پیش از گذاشتن IUD خواهد بود.

 

چگونه باید آنرا تهیه کنم؟

از آنجا که این وسیله باید توسط پزشک یا ماما گذاشته شود، شما باید به ایشان مراجعه کنید یا با مراجعه به مرکز بهداشتی و درمانی محله خود درخواست این روش را برای پیشگیری از حاملگی بنمائید.

 

بهترین زمان برای گذاردن آی. یو. دی در روزهای پایان عادت ماهانه است، زیرا گذاردن آن در این زمان راحتتر است و احتمال بارداری نیز وجود ندارد. اما فقط محدود به همین زمان نیست و برای خانمی که مطمئن است باردار نیست، در هر زمانی می توان آی. یو. دی گذاشت. در غیر از زمان خونریزی پریود، پزشک یا ماما برای اطمینان از باردار نبودن شما یک تست حاملگی درخواست می کند و برای اطمینان از نبود عفونت و التهاب لگنی شما را معاینه خواهد کرد. معمولا در مراجعه بعدی، وقتی که جواب آزمایش شما آماده شود، IUD را برای شما قرار می دهد.

 

چگونه جای گذاری می شود؟

پزشک یا ماما هنگام جای گذاری IUD از شما می خواهد تا روی تخت مخصوص معاینه بروید، سپس واژن را باز کرده و محل را استریل می کند، برای باز نگه داشتن دهانه رحم از وسیله ای استفاده می کند که ممکن است برای شما درد مختصری را ایجاد کند. پس از اندازه گیری عمق رحم، با استفاده از یک اپلیکاتور، IUD را داخل رحم قرار می دهد. در این مرحله ممکن است احساس انقباض داشته باشید.

 

با خروج اپلیکاتور، شاخه های T مانند ای یو دی باز می شود و دو رشته نخ نازک متصل به آن از دهانه رحم خارج شده و تا واژن امتداد می یابد. کل این مراحل بیش از چند دقیقه بطول نمی انجامد. ممکن است دردهای انقباضی مانند درد قاعدگی داشته باشید که برای کاهش آن می توانید یک ساعت قبل از یک مسکن مانند ایبوبروفن استفاده کنید.

 

شما باید در قاعدگی بعدی برای معاینه نزد پزشک یا مامای خود بروید. او هنگام معاینه مطمئن می شود که آیا IUD در محل خود قرار دارد و آیا گذاشتن آن منجر به عفونت نشده است؟ در ضمن این معاینه باید هر ساله تکرار شود.

 

آیا لازم است در آغاز مصرف از یک روش دیگر نیز برای جلوگیری از بارداری استفاده کنم؟

بله. برای اطمینان بیشتر، باید که در ماه اول بعد از گذاشتن IUD، از یک روش دیگر برای پیشگیری از بارداری استفاده کنید.

 

چطور مطمئن باشم که IUD در محل خود قرار دارد؟

شما باید بطور منظم حضور آنرا در محل کنترل کنید.

 

روش کنترل

ممکن است پزشک یا مامای شما روش کار را برایتان توضیح دهد. ابتدا دستهایتان را بشوئید. می توانید روی زمین چمباتمه بزنید (مانند نشستن روی توالت)، روی توالت فرنگی بنشینید یا فقط یک پا را روی صندلی بگذارید. سپس انگشت خود را داخل واژن ببرید تا جایی که دهانه رحم را لمس کنید، در این حالت باید انتهای دو نخ را لمس کنید. کافیست آنها را با نوک انگشتتان لمس کنید؛ نباید زیاد دستکاری کنید!

 

اگر نتوانید محل نخها را تعیین کنید یا اگر خود IUD را لمس کردید باید به پزشک یا مامای خود مراجعه کنید. در این مدت باید از یک روش مطمئن دیگر برای جلوگیری از بارداری استفاده کنید. چون وقتی آی یو دی در محل مناسب خود در رحم نباشد، در پیشگیری از حاملگی موثر نیست.

 

اگر شما نتوانید نخها را لمس کنید و پزشک یا ماما هم نتواند در معاینه آنها را پیدا کنی، باید از سونوگرافی استفاده کرد تا مشخص شود آیا IUD در محل خود قرار دارد یا بیرون آمده است. در ۲ تا ۸ درصد خانمها IUD در طول یک سال اول بیرون می آید. این احتمال در خانمهای با سن کمتر از بیست سال، آنها که هرگز باردار نشده اند، افرادی با خونریزی قاعدگی خیلی زیاد یا پریودهای دردناک همراه با کرامپ شکمی، بیشتر است.

 

اگر IUD شما بیرون آمده باشد می توانید دوباره اقدام به گذاشتن IUD کنید. اما ۳۰% احتمال خروج مجدد آن وجود دارد.

 

زمان کنترل

بهتر است در یک ماه اول هر هفته و سپس هر ماه وجود آنرا بررسی کنید. بخصوص بعد از خونریزی پریود زمان مناسبی است زیرا احتمال اینکه IUD طول خونریزی قاعدگی بیرون بیاید بیشتر از سایر اوقات است.

 

چگونه برداشته می شود؟

زمانی که باید IUD شما برداشته شود، پزشک یا ماما مشابه آنچه برای گذاشتن توضیح داده شد عمل می کند. نهایتا با یک گیره نوک نخ ها را گرفته و آنرا بیرون می کشد. بازوهای T مانند آی یو دی که انعطاف پذیر هستند، خم شده و از دهانه رحم خارج می شوند. در این زمان ممکن است شما احساس انقباض داشته باشید. اگر بخواهید به استفاده از IUD برای پیشگیری از بارداری ادامه دهید، در همین جلسه برای شما IUD جدیدی گذاشته می شود.

 

اگر تصمیم به بارداری داشته باشید، هر زمان از سیکل قاعدگی که آماده باشید می توان IUD را خارج کرد. اما اگر بخواهید با یک روش دیگر ادامه دهید، بهتر است این موضوع را با پزشک یا مامای خود مطرح کنید. شاید بهتر باشد آنرا پس از شروع (مثلا قرص) بردارید تا از تاثیر روش دوم مطمئن شوید.

 

IUD چه تاثیری بر قاعدگی دارد؟

خونریزی قاعدگی طولانی تر و بیشتر می شود و ممکن است دردهای دوران قاعدگی نیز تشدید شود. در موارد استفاده از IUD حاوی مس ممکن است خونریزی بقدری شدید باشد که برای جلوگیری از کم خونی تجویز آهن لازم باشد.

 

البته در انواع حاوی پروژستین پس از گذشت چند ماه مقدار و زمان خونریزی قاعدگی بشدت کاهش می یابد.

 

عوارض جانبی استفاده از IUD چیست؟

معمولا عارضه جانبی استفاده از IUD زیاد نیست. در انواع حاوی پروژستین ممکن است آکنه، سردرد، درد و سنگینی در پستانها و افسردگی بروز کند که با گذشت زمان بهبود می یابد. این عوارض مشابه سایر روشهای هورمونی پروژستین تنها هستند و بعلت کمتر بودن مقدار این هورمون در خون استفاده کنندگان از IUD، شدت عوارض نیز کمتر از سایرین است.

 

آیا استفاده از آن مزایایی برای سلامتی دارد؟

پزشکان استفاده از انواع حاوی پروژستین را بعلت کاهش خونریزی قاعدگی، در افرادی که پریودهای شدید و دردناک دارند توصیه می کنند. این موضوع خطر ابتلا به کم خونی فقر آهن را در این افراد کاهش می دهد.

 

بعضی از مطالعات نشان داده است که استفاده از IUD خطر ابتلا به سرطان رحم را نیز کاهش می دهد.

 

آیا استفاده از آن مخاطراتی دارد؟

در هفته های اول پس از گذاشتن IUD خطر ابتلا به بیماری التهابی لگن (PID) وجود دارد. در این بیماری ممکن است عفونت در رحم، لوله های رحمی و تخمدانها انتشار پیدا کند و منجر به اختلالاتی شود که فرد را برای بارداری آینده دچار مشکل نماید. در موارد نادر این بیماری ممکن است کشنده باشد. بنابراین بررسی از نظر عفونت لگنی اولین و مهمترین دلیلی است که فرد باید در فاصله چند هفته تا یک ماه بعد از گذاردن IUD به پزشک یا ماما مراجعه نماید. این بیماری در صورت تشخیص به راحتی با آنتی بیوتیک قابل درمان است و هر چه زودتر تشخیص داده شود، عوارض درازمدت آن کمتر خواهد بود.

 

در موارد اندکی ممکن است علیرغم داشتن IUD حاملگی اتفاق افتد و در اینصورت احتمال قرار گیری تخم در خارج از رحم و بروز بارداری خارج رحمی بیشتر خواهد بود. این وضعیت بسیار جدی بوده و نیاز به اقدام درمانی سریع دارد.

 

بندرت پارگی رحم در حین گذاشتن IUD رخ می دهد و خونریزی و آسیب جدی را موجب می شود که می تواند منجر به اقدام جراحی برای درمان شود.

 

چه کسانی نباید از این وسیله استفاده کنند؟

در درجه اول خانمهایی که احتمال می رود باردار باشند. بعلاوه شما نباید از IUD بعنوان یک روش پیشگیری از حاملگی استفاده کنید اگر یکی از شرایط زیر را داشته باشید:

 

    ابتلا به التهاب و عفونت لگنی یا سابقه ابتلا به آن در ۳ ماه گذشته

 

    ابتلا کنونی به یکی از بیماریهای مقاربتی یا بودن در معرض خطر ابتلا به آنها

 

    عفونت چرکی دهانه رحم که در آن التهاب دهانه رحم به سادگی منجر به خونریزی شده و ترشحات موکوسی همراه با چرک دارد.

 

    ابتلا به عفونت پس از زایمان یا عفونت پس از سقط، یا سابقه ابتلا به آن در سه ماه گذشته

 

    خونریزی واژینال غیر معمول با علت نامشخص

 

    ابتلا به سرطان رحم

 

    وجود فیبروم یا اختلالات ساختمانی رحم که گذاشتن IUD را ناممکن می کند

 

    بعلاوه شما نمی توانید از انواع حاوی پروژستین استفاده کنید اگر مبتلا به سرطان پستان یا بیماریهای کبدی باشید و نیز نباید از انواع حاوی مس استفاده کنید اگر به فلز مس آلرژی داشته یا مبتلا به بیماری نادر ویلسون باشید.

 

چه علائمی نشان می دهد که مشکل پزشکی ناشی از مصرف IUD ایجاد شده است؟

 

نشانه های خطری که باید در حین مصرف IUD نسبت به آنها هوشیار باشید عبارتند از:

 

درد شدید یا تیرکشنده در لگن یا پائین شکم، تب بدون علت مشخص، ترشحات غیر معمول یا با بوی تعفن، زخم و ناراحتی در واژن، درد در حین مقاربت، لکه بینی یا خونریزی بعد از نزدیکی یا در فاصله بین دو پریود، خونریزی شدید یا طولانی.

 

با مشاهده هر یک از علائم فوق باید سریعا با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. همچنین اگر مشکوک هستید که حامله باشید، مثلا با تاخیر طولانی در پریود و وجود علائمی چون حساسیت در پستانها و ویار، حتما با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید.

 

موارد دیگری که در صورت مشاهده باید با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید عبارتند از:

    زمانی که IUD شما بیرون آمده،

 

    اگر انتهای نخها را لمس نمی کنید، حتی در مواردی که بنظر می رسد موقعیت نخها نسبت به همیشه تغییر کرده و بلندتر یا کوتاهتر شده،

 

    اگر شما یا همسرتان در حین آمیزش چیزی را در انتهای واژن احساس می کنید،

 

    و وقتی حدس می زنید ممکن است در معرض ابتلا به بیماریهای مقاربتی قرار گرفته اید، حتی اگر هیچ علامت مشخصی نداشته باشید.

 

استفاده کنندگان انوع حاوی پروژسترون علاوه بر موارد فوق باید در صورت ابتلا به یرقان یا زردی و بروز سردرد شدید یا میگرن نیز با پزشک خود تماس بگیرند.

 

اگر همراه با داشتن IUD باردار شوم، چه می شود؟

 

در صورت وقوع حاملگی، اولین نکته ای که پزشک یا مامای شما می خواهد بداند این است که بارداری خارج رحمی در شما اتفاق نیافتاده باشد. برای این کار او شما را معاینه داخلی کرده و برایتان آزمایش خون و سونوگرافی درخواست می کند.

 

اگر بارداری نابجا وجود نداشته باشد، شما می توانید تصمیم بگیرید که به حاملگی خود ادامه دهید. در اینصورت اگر انتهای نخ ها مشخص باشد IUD شما بدون اقدام تهاجمی خارج می شود. اگر چه خارج کردن وسیله بندرت موجب سقط می شود، اما بهتر از نگه داشتن آن است زیرا خطر سقط بعلت عفونت را بالا می برد و سلامتی شما و جنین را بشدت به مخاطره می اندازد.

 

 

IUD چگونه عمل می‌کند؟

IUD از نوع پوشیده شده با مس، اکثرا مانع بارور شدن تخمک توسط اسپرم می‌شود. در نوع هورمونی آزاد کننده پروژسترون، تخمک گذاری (خارج شدن تخمک از درون تخمدان در طی سیکل قاعدگی) مهار می‌شود و همچنین مخاط دهانة رحم را ضخیم می‌کند که مانع ورود اسپرم به رحم می‌شود. وجود IUD در رحم مانع لانه گزینی تخم در رحم حتی در صورت بارور شدن تخمک است که خود مانع رشد تخم و از بین رفتن آن می‌شود.
در انتهای IUD نخی قرار داده شده است که از رحم خارج می گردد. این نخ در حقیقت یک وسیله کنترل است که به فرد این امکان را می دهد که بتواند از وجود دستگاه درون رحم و محل قرار گیری آن اطمینان حاصل کند.

کارآیی IUD چقدر است؟

در طی یک دوره یکساله از هر 100 زوج استفاده کننده از این روش کمتر از 1 زوج احتمال بارداری دارد. در حقیقت IUD یکی از مؤثرترین و مطمئن‌ترین روشهای جلوگیری از بارداری است. با وجودیکه IUD روشی مطمئن برای پیشگیری از حاملگی است، ممکن است از محل مناسب خود در رحم خارج ‌شود و در نتیجه خطر بارداری وجود داشته باشد. IUD روش جایگزین برای زنانی است که به دلایل پزشکی و یا به دلیل استفاده از برخی داروها نمی‌توانند و یا نباید از قرص های پیشگیری از بارداری استفاده نمایند. IUD روش طولانی مدت اما برگشت پذیر جلوگیری از بارداری است.
فراموش نکنیم که اصل اساس در کارآیی روش‌های پیشگیری از بارداری ناخواسته، انتخاب روش مناسب جهت هر فرد و استفاده دائمی و مناسب از آن روش مطابق دستورالعمل آن است.

پیشگیری از ابتلا به بیماریهای مقاربتی

IUD در مقابل بیماریهای مقاربتی فرد را محافظت نمی‌کند. برای این منظور همواره استفاده از کاندوم در کنار IUD لازم است.

 

عوارض جانبی احتمالی

شایعترین عوارض جانبی IUD عبارتند از:
قاعدگی شدیدتر همراه با دل پیچه در نوع IUD مسی 
قاعدگی‌های نامنظم در نوع IUD هورمونی 
خارج شدن IUD از محل خود به خصوص در زنان جوان 
سوراخ شدن رحم که بسیار نادر است 
در گذشته IUD خطر عفونت‌های لگنی را اضافه می‌نمود. امّا در انواع جدید خطر این عفونت بسیار ناچیز است. یکی از مسائل مطرح دیگر در خصوص IUD افزایش خطر حاملگی نابجا بود. حاملگی نابجا زمانی است که تخم بارور شده در جایی غیر از رحم لاله‌گزینی و شروع به رشد نماید. این خطر در حال حاضر نه تنها مطرح نیست بلکه دانشمندان متوجه شده‌اند که حتی خطر حاملگی نابجا در مصرف کنندگان IUD کمتر از سایرین است.
توجه: در صورت عدم لمس نخ دستگاه و یا لمس آن در محلی بالاتر یا پایین تر از محل اولیه، مراجعه به پزشک و یا ماما برای بررسی نحوه قرارگیری IUD لازم است.

 

IUD برای چه کسانی مناسب است؟

IUD برای جوانان و زنانی که تا کنون فرزندی نداشته‌اند توصیه نمی‌شود. از هر 100 IUD که در رحم گذاشته می‌شود ممکن است 10 IUD در طی سال اول از محل خود خارج شود که این مسأله در زنانی که تا کنون زایمان نداشته‌اند شایع تر است. همچنین زنانی که شرکای جنسی متعدد دارند و شرکایشان از کاندوم استفاده نمی‌کنند در معرض ابتلا به بیماریهای مقاربتی هستند. به همین جهت اکثر پزشکان IUD را به گروه‌های گفته شده در بالا پیشنهاد نمی‌دهند. در حقیقت اگر یک زن جوان که تا کنون زایمان نداشته است از IUD استفاده کند، در صورت ابتلا به عفونت‌های لگنی این خطر برایش وجود دارد که هیچگاه نتواند بچه‌دار شود.

 

چگونه می توان IUD را تهیه نمود؟

IUD حتماً باید توسط پزشک یا ماما در رحم کار گذاشته شود. بهترین زمان برای این عمل زمان خونریزی قاعدگی است. IUD های مسی می‌بایستی هر 10 سال یکبار توسط پزشک یا ماما جایگزین شوند. IUDهای هورمونی باید سریعتر تعویض شوند که معمولاً کمتر از هر 5 سال یک بار است. همچنین اگر زنی که از IUD استفاده می‌کند بخواهد باردار شود می‌تواند به پزشک مراجعه نماید و IUD را خارج نماید.

 

 

 

 

 

 

نورپلانت (Norplant) :

 

 

نورپلانت (Norplant) نام تجارتی ۶ کپسول نرم و کوچک می‌باشد که در زیر پوست قسمت فوقانی بازوی خانمها کاشته می‌شود. 
این کپسولهای نازک و کوچک را بطور کلی ایمپلنت (implant) می‌گویند که کپسولهای نورپلانت یکی از انواع معروف آن می‌باشد. نورپلانت‌ها در زیرپوست به تدریج هورمونی شبیه پروژسترون از خود آزاد می‌کند که به آن لوونورژسترل (Levonorgestrel) می‌گویند. این دارو به تدریج وارد جریان خون می‌گردد، در نورپلانت‌ها هیچگونه هورمون استروژن بکار نرفته است. مدت اثر نورپلانت‌ها ۵ سال می‌باشد.
 انواع مختلفی از ایمپلنت‌ها ساخته‌شده‌است. بعضی از ایمپلنت‌ها از تعداد کمتری کپسول ساخته شده‌اند و مدت اثرکمتری دارند (حدود ۳ سال). بعضی دیگر از انواع ایمپلنت‌ها به تدریج در بدن حل شده و جذب می‌گردند و نیازی به برداشتن آنها وجود ندارد. تنها ایمپلنتی که از سال ۱۹۹۵ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تایید شده است و به میزان زیادی در ایالات متحده امریکا مصرف میگردد، نورپلانت می‌باشد.

 

 

 

 نحوه عمل نورپلانت

 نورپلانت به سه روش از حاملگی جلوگیری می‌نماید که عبارتنداز:
 * جلوی آزاد شدن تخمک را از تخمدان‌ها می‌گیرد
 * با غلیظ‌تر کردن ترشحات رحم، جلوی حرکت اسپرم و رسیدن آن به تخمک را می‌گیرد
 * دیواره رحم را نازک کرده و از لانه گزینی تخم جلوگیری میکند.


 نحوه کارگذاری نورپلانت 
 پزشک ابتدا در قسمت فوقانی بازو یک علامت کوچک می‌گذارد. پس از تمیز کردن پوست محل مورد نظر با استفاده از مواد ضد عفونی کنند، مقداری ماده بی‌حس کننده به این قسمت تزریق می‌گردد تا دردی احساس نشود. سپس با انجام یک برش کوچک در پوست، کپسولهای نورپلانت به شکل بادبزن در زیر پوست کاشته می‌شوند. این عمل حدود ۱۵ دقیقه طول می‌کشد. زمان کارگذاری نورپلانت 
 معمولاً بهتر است در طی پنج روز اول قاعدگی اقدام به گذاشتن نورپلانت شود تا شما مطمئن باشید که حامله نیستید.

 

 

 زمان اثر نورپلانت 
نورپلانت در کمتر از ۲۴ ساعت که از کاشته شدن آن در زیر پوست گذشت، اثر ضد بارداری خود را ایجاد می‌کند.

نمی خواهم باردار شوم + روش های جلوگیری از حامله شدن

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی